Karanfil İle İlgili Sözler

    Karanfil İle İlgili Sözler

    Bir daha açar mı karanfil, korkusuz?

    Ah benim örselenmiş incinmiş karanfilim.

    Adını şiire bulanmış karanfil sayarım.

    Gözlerin kaç gece eder? Dudakların kaç karanfil? Attilâ İlhan

    Umutsuzluk bir karanfildir, yalnızca bir karanfil.

    Yarın dudağından getirilmiş bir katre alevdir bu karanfil. Ahmet Haşim

    Martılar karanfil dökerken sulara, hiç böyle İstanbul olamadı kimse.

    Bir ben kaldım, ortasında kavganın, bir de karanfil yürekli çocuklar. Ahmed Arif

    Sen bir karanfilsin, delisin İçlisin de, bükersin hemen boynunu. Edip Cansever

    Ben kendime bir karanfil mezarı satın aldım. Beni oraya gömecekler. Edip Cansever

    Karanfil kokuyor sigaram, dağlarına bahar gelmiş memleketimin. Ahmed Arif

    Gecenin göğsünde bir sigara yakarsın. Sevda bir şiire karanfil olur, alıp saçına takarsın.

    Kafamı kızdırma gene giderim, az sonra gelirim elimde karanfiller. Ahmet Erhan

    Biz de bilirdik sevgiliye karanfil almasını, lakin aç idik yedik karanfil parasını. Yılmaz Güney

    Yağmur yemiş sırılsıklam bir karanfil. Bir tenhalığa gülümsüyor içimde. Ali Asker Barut

    Bir karanfil telaşı taşıyor gözlerin, gidiyorsun. Ve kendimle baş başa kalabilmeyi öğreniyorum.

    Ne aşkım, ne emelim. Soluk bir karanfilim. Ben gurbette değilim. Gurbet benim içimde!

    Oysaki seninle güzel olmak var, örneğin, rakı içiyoruz içimize bir karanfil düşüyor gibi. Edip Cansever

    Sana karanfiller getirdim ve ben seni kapında beklerken hepsi akşamüzeri intihar etti bir bir.

    Sen o karanfile eğilimlisin, alıp sana veriyorum işte. Sen de bir başkasına veriyorsun daha güzel. Edip Cansever

    Geleceğim. Ve her duvarın başına bir karanfil dikeceğim. Her pencerenin altında bir şiir okuyacağım.

    Bir süre sonra ölenlerin mezarlarına değil, gidenlerin sokaklarına karanfiller bırakıyorsun ama o bahar hiçbir zaman geri gelmiyor.

    Bazı şeyleri evime hiç almadığım karanfiller kadar çok özlüyorum. Güzel olduklarını biliyorum ama hiç sahip olmadım.

    Bir yerde okumuştum, karanfil mezarlara bırakılırmış. Giderken adım attığın her kara parçasına bir demet karanfil bıraktım, bil istedim.

    Kavgalar biriktiriyorsun ve hep mağlup oluyorsun. Elinde bir demet karanfille hangi kavgadan galip çıkmayı düşünüyorsun ki sen?

    Suya düşen bir karanfilse yüreğin, bırak kendini ırmağın türküsüne gülüm vursun seni o taştan bu taşa o çağlayandan bu çağlayana. Ahmet Telli

    Bir süre sonra ölenlerin mezarlarına değil, gidenlerin sokaklarına karanfiller bırakıyorsun. Ama o bahar hiçbir zaman geri gelmiyor.

    Sen karanfile eğilimlisin, alıp sana veriyorum işte. Sen de bir başkasına veriyorsun daha güzel. O başkası yok mu bir yanındakine veriyor. Derken karanfil elden ele. Edip Cansever

    Hayat işte! Papatya gibi hüzünlü bazen, karanfil gibi yasta insan. Fakat bülbül nasıl aşıksa, işte insan da öyle aşık umuda. Neşe Ağaoğlu

    Nereden bileceksin, şehrin sokaklarında. Kaybolan ışıkların gözlerim olduğunu. Her seher yüreğimde açan karanfillerin. Her akşam ellerimde sararıp solduğunu. Nereden bileceksin? Nurullah Genç

    ZİYARETÇİ YORUMLARI

    Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

    BİR YORUM YAZ

    20 + eleven =